ΑΡΘΡΑ‎ > ‎

Γράμμα στη Μάνα της Παλαιστίνης

αναρτήθηκε στις 6 Αυγ 2014, 12:58 μ.μ. από το χρήστη ΕΑΑΣ Ξάνθης   [ ενημερώθηκε 6 Αυγ 2014, 12:59 μ.μ. ]
  Για χρόνια, για μήνες είχα ξεχάσει την ύπαρξή σου. Βλέπεις, εσύ χιλιάδες μίλια μακριά κι είχα κι εγώ τις δικές μου μάχες... Ανεργία, αγώνας για επιβίωση και αξιοπρέπεια. Θύμα επίθεσης κι εγώ αλλά χωρίς ορατά τραύματα, σφαγή δικαιωμάτων και κατακτήσεων χωρίς ματοκύλισμα. Μόνο εκατομμύρια θύματα... Είναι αλήθεια πως σε θυμόμουν για λίγα λεπτά όταν έβλεπα τηλεοπτικά ρεπορτάζ από τα θύματα των εμφυλίων πολέμων ή των επεκτατικών επεμβάσεων στην ευρύτερη περιοχή ή όταν βυθιζόταν καμιά «βάρκα της ελπίδας» που μετέφερε πρόσφυγες - άλλες μανάδες με τα παιδιά τους- από τις εμπόλεμες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου. Από την εποχή της Ιντιφάντα, τότε που «όπλο» των παιδιών σου απέναντι στους Ισραηλινούς στρατιώτες που καταπατούσαν τη γη και τη ζωή σας ήταν η πέτρα, θαύμαζα αυτούς τους «μικρούς ήρωες» και τις μανάδες πού τους γαλούχησαν. Ποιες, σκεπτόμουν, ήταν εκείνες οι πράξεις βίας από την πλευρά των ισραηλιτών που τα έκαναν να μεγαλώνουν πρόωρα, τα «μπόλιασαν» με πόνο και οργή ώστε να «παίζουν» καθημερινά πόλεμο με τους ισραηλινούς στρατιώτες, απέναντι στα τανκς με αληθινά βλήματα; Άραγε πριν φύγουν από το σπίτι τους έλεγες κι εσύ όπως οι σπαρτιάτισσες μανάδες όταν ξεπροβόδιζαν τους γιούς τους για τον πόλεμο «ή ταν ή επί τας»; Γιατί η φωνή σου που περιγράφει τις διώξεις, τις ταπεινώσεις, τον εκτοπισμό ...

Διαβάστε όλο το κείμενο